En tenniselleboog of tennisarm is een verzamelnaam voor klachten aan de elleboog. De buitenste knobbel op de elleboog (epycondyl lateralis) is waar de pijn meestal ontspringt. Op deze plek hecht de extensie-pees aan. Deze pees loopt over in spierweefsel en samen zorgen deze onder andere voor het strekken van de elleboog. Bij een tenniselleboog is meestal zowel de extensie pees als het omliggende (spier)weefsel geïrriteerd en pijnlijk. De pijn kan uitstralen naar de onderarm en de vingers.

Symptomen zijn, pijn:

-tijdens palpatie van de regio
-tijdens het buigen/strekken van de pols
-tijdens draai en/of grijpbewegingen 
-tijdens het vasthouden van voorwerpen met gestrekte arm
-bewegingen op snelheid

Oorzaken:

Een tenniselleboog kan in de meeste gevallen gezien als een vorm van overbelasting. 
Overbelasting kan door twee oorzaken worden onderscheiden.

1. Repetitive Strain Injury (RSI)
2. Spierdysfunctie  

Wat is een RSI?

Een tenniselleboog als gevolg van overbelasting wordt doorgaans veroorzaakt door repetitieve bewegingen. Een tenniselleboog is in dit geval een RSI. Bij RSI-klachten leid vooral de hoeveelheid herhalingen/repetitieve bewegingen tot overbelasting. Een voorbeeld is bijvoorbeeld de handen continue gebogen hebben boven een toetsenbord of een muis. Door te lang dezelfde beweging in een positie die niet optimaal is voor het lichaam ontstaat de klacht.

Wat is een spierdysfunctie?

Er is sprake van een dysfunctie in een spier wanneer deze niet (goed) zijn oorspronkelijke functie uit kan voeren. Hierdoor ontstaan al snel verzwakkingen en compensatiemechanismen. Andere spieren gaan dan naast hun eigen werk, het werk van de andere spier overnemen. Dit kan lange tijd goed gaan waarbij er geen sprake is van klachten. Totdat de overbelasting te groot wordt, en het lichaam niet langer kan compenseren. Er ontstaat pijn.

Hoe behandel je een RSI in de elleboog?

De oorzaak bij en RSI is vaak simpel te achterhalen, om dit te veranderen is vaak lastiger. Bijvoorbeeld als de klacht het gevolg is van het werken met een computermuis. Veranderen van baan is waarschijnlijk lastig. Wel kan er rekening worden gehouden met het inrichten van een meer ergonomische werkomgeving. Bijvoorbeeld een ander muis, bureau et cetera. Het versterken van de extensie-keten kan vaak goed helpen. Wanneer het omliggende spierweefsel sterk is, wordt de kans op een recidief kleiner.

Hoe behandel je een spierdysfunctie in de elleboog?

Wanneer er sprake is van een spierdysfunctie dan is een multidisciplinaire aanpak vaak het meeste effectief. Door middel van een ‘active release techniek’ (ook wel behandelen of losmaken) kunnen dysfuncties vaak snel en effectief worden behandeld. Daarna kan door middel van adequaat bewegen/trainen het effect van de behandeling worden versterkt. Het is vooral van belang dat er sprake is van krachtbalans tussen verschillende structuren. Wanneer een te sterk en/of de andere te zwak, ontstaan vaak de klachten. Kortom, ten eerste wordt de dysfunctie opgelost. Daarna kan preventief de gehele regio worden versterkt.

Wat moet ik onthouden?

Een tenniselleboog wordt meestal veroorzaakt doordat een spierstructuur niet zijn oorspronkelijke functie uitvoert. De disbalans die aanwezig is zorgt op den duur voor vervelende klachten. Wanneer de dysfunctie wordt opgeheven door behandelen en/of bewegen/trainen, dan kunnen de betrokken spierstructuren sterker worden (gemaakt). Het is vervolgens verstandig om krachtig te blijven omdat dit een preventieve werking biedt. Sterk (spier)weefsel is minder gevoelig voor klachten.